🔻حدیث دوازدهم🔻

💠 عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص
از امام صادق علیه‌السلام نقل است که پیامبر صلی‌الله علیه وآله وسلم فرمودند:
💠کُلُّ بِدْعَهٍ ضَلَالَهٌ وَ کُلُّ ضَلَالَهٍ فِی النَّارِ.
هر بدعتى گمراهى است و هر گمراهى در آتش است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅در حدیث ۸ همین باب از امام باقر و امام صادق علیهماالسلام آمد که:
کُلُّ بِدْعَهٍ ضَلَالَهٌ وَ کُلُّ ضَلَالَهٍ سَبِیلُهَا إِلَى النَّارِ
هر بدعتى گمراهى و هر گمراهى راهش بسوى دوزخ است.

⏪به جلسه۳۷ رجوع شود.

⚜️بسم الله الرحمن الرحیم⚜️
شرح اصول کافی_جلسه سی و نه
۱۴۰۳/۰۳/۲۰- ۲ذی‌الحجه

⚜️بَابُ الْبِدَعِ وَ الرَّأْیِ وَ الْمَقَایِیسِ‏⚜️
باب بدعت و تفسیر به رأی ونهی از قیاس
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🔻حدیث سیزدهم🔻

💠عَنْ سَمَاعَهَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَى ع قَالَ:
سماعه بن مهران از امام کاظم علیه‌السلام نقل میکند:
💠 قُلْتُ أَصْلَحَکَ اللَّهُ إِنَّا نَجْتَمِعُ فَنَتَذَاکَرُ مَا عِنْدَنَا فَلَا یَرِدُ عَلَیْنَا شَیْ‏ءٌ إِلَّا وَ عِنْدَنَا فِیهِ شَیْ‏ءٌ مُسَطَّرٌ وَ ذَلِکَ مِمَّا أَنْعَمَ اللَّهُ بِهِ عَلَیْنَا بِکُمْ
به امام صادق علیه السّلام گفتم:اصلحک اللّه _خدا اصلاح کند کار شما را_،ما دور هم جمع مى‌شویم و در آنچه از اخبار و احکام مذهبى در دست داریم صحبت مى‌کنیم و هر مسأله‌اى که پیش آید برایش نوشته‌اى داریم و این از نعمت وجود شماست که خداوند به ما عطا کرده است.
💠ثُمَّ یَرِدُ عَلَیْنَا الشَّیْ‏ءُ الصَّغِیرُ لَیْسَ عِنْدَنَا فِیهِ شَیْ‏ءٌ فَیَنْظُرُ بَعْضُنَا إِلَى بَعْضٍ
و گاهى موضوع کوچکى پیش مى‌آید که ما درباره آن نوشته‌اى نیست و به یکدیگر نگاه مى‌کنیم
💠وَ عِنْدَنَا مَا یُشْبِهُهُ فَنَقِیسُ عَلَى أَحْسَنِهِ
ولى نزد ما حکم موضوعى است که شبیه آن است آیا مى‌توانیم حکم آن را به احسن وجهه با آن بسنجیم و قیاس کنیم‌؟
💠فَقَالَ وَ مَا لَکُمْ وَ لِلْقِیَاسِ إِنَّمَا هَلَکَ مَنْ هَلَکَ مِنْ قَبْلِکُمْ بِالْقِیَاسِ
فرمود:شما را با قیاس چه کار؟همانا کسانى که پیش از شما بودند و هلاک شدند بخاطر قیاس بود،
💠 ثُمَّ قَالَ إِذَا جَاءَکُمْ مَا تَعْلَمُونَ فَقُولُوا بِهِ وَ إِنْ جَاءَکُمْ مَا لَا تَعْلَمُونَ فَهَا وَ أَهْوَى بِیَدِهِ إِلَى فِیهِ
سپس فرمود:وقتى براى شما مسئله‌اى پیش آمد که حکم آن را مى‌دانید حکم آنرا بگوئید و اگر مسئله‌اى که حکمش را نمى‌دانید حکمش اینجاست که با دستش اشاره به دهانش کرد.
💠 ثُمَّ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ أَبَا حَنِیفَهَ کَانَ یَقُولُ قَالَ عَلِیٌّ وَ قُلْتُ أَنَا وَ قَالَتِ الصَّحَابَهُ
سپس فرمود:خدا ابو حنیفه را لعنت کند،که مى‌گفت:على علیه السّلام چنین گفته است و من چنین گویم و صحابه چنین گفته‌اند و من چنین گفته‌ام.
💠وَ قُلْتُ ثُمَّ قَالَ أَ کُنْتَ تَجْلِسُ إِلَیْهِ فَقُلْتُ لَا وَ لَکِنْ هَذَا کَلَامُهُ
سپس فرمود:تو با او همنشین شدى‌؟گفتم:نه ولى مى‌دانم سخنش این است.
💠فَقُلْتُ أَصْلَحَکَ اللَّهُ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ ص النَّاسَ بِمَا یَکْتَفُونَ بِهِ فِی عَهْدِهِ
و گفتم: اصلحک اللّه آیا رسول خدا صلّى اللّه علیه و اله براى مردم دستورات کامل را آورد که در زمان خود به آن اکتفا کنند؟
💠قَالَ نَعَمْ وَ مَا یَحْتَاجُونَ إِلَیْهِ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ
فرمود:آرى و آنچه را هم تا قیامت محتاجند
💠فَقُلْتُ فَضَاعَ مِنْ ذَلِکَ شَیْ‏ءٌ فَقَالَ لَا هُوَ عِنْدَ أَهْلِهِ
گفتم:چیزى از آن از بین رفته‌؟فرمود:نه در نزد اهلش محفوظ‍‌ است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅در رابطه با بحث بدعت و شخص ابو حنیفه در جلسات قبل صحبت شده است. (مراجعه شود به حدیث نهم ،جلسه هجدهم)

✅نکته ای که از این بخش پایانی این حکمت به دست می آید احتیاج به امام زمان است. اگر چه قرآن در مورد روز غدیر میفرماید:
الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الإِسْلاَمَ دِینا
دین تمام شده ولی این اکمال که اکمال دفعی نیست، با آمدن 12 امام این دین کامل میشود و اگر بدون امام دین کامل بود دیگر احتیاجی به امام نبود.
شهید مطهری مثالی در این باره دارند، ما معمولا وقتی ساختمان خانه ای را می‌سازیم میگوییم خانه تمام شد، ولی وقتی روی همین ساختمان کارهایی انجام میدهیم تا از این ساختمان استفاده بهینه شود به این امر میگویند کمال ساختمان.
اتمام دین توسط پیامبر بود ولی امام باید باشد تا آن دین را در جامعه تحقق ببخشد و مشکلات مردم را پاسخ بگوید و دین را بدون شک و شبهه و نقص از آفات و بدعت ها نگه دارد که این میشود اکمال.
تا امام دوازدهم ظهور نکند ما دچار مشکلاتی هستیم، همانگونه که در مورد جمهوری اسلامی صادق است که با وجود تلاشی که میشود باز هم کاستی های فراوانی هست و فقط تلاش میشود که مسیر برای ظهور حضرت هموارتر شود، واین شدنی نیست که انقلاب جای امام عصر را بگیرد.

⚜️بسم الله الرحمن الرحیم⚜️
شرح اصول کافی_جلسه سی و نه
۱۴۰۳/۰۳/۲۰- ۲ذی‌الحجه

⚜️بَابُ الْبِدَعِ وَ الرَّأْیِ وَ الْمَقَایِیسِ‏⚜️
باب بدعت و تفسیر به رأی ونهی از قیاس
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🔻حدیث چهاردهم🔻

💠عَنْ أَبَانٍ عَنْ أَبِی شَیْبَهَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ
از ابان از ابی شیبه نقل است که از امام صادق علیه‌السلام شنیدم:
💠ضَلَّ عِلْمُ ابْنِ شُبْرُمَهَ عِنْدَ الْجَامِعَهِ إِمْلَاءِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ خَطِّ عَلِیٍّ ع بِیَدِهِ
علم ابن شبرمه در برابر جامعه احکام که رسول خدا صلّى اللّه علیه و اله املاء کرده و على علیه السّلام به دست خود نوشته گم است و هیچ است
💠 إِنَّ الْجَامِعَهَ لَمْ تَدَعْ لِأَحَدٍ کَلَاماً فِیهَا عِلْمُ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ
کتاب جامعه براى کسى جاى سخنى نگذاشته، همه علم حلال و حرام در آن آمده است
💠 إِنَّ أَصْحَابَ الْقِیَاسِ طَلَبُوا الْعِلْمَ بِالْقِیَاسِ فَلَمْ یَزْدَادُوا مِنَ الْحَقِّ إِلَّا بُعْداً إِنَّ دِینَ اللَّهِ لَا یُصَابُ بِالْقِیَاسِ
اهل قیاس علم را از قیاس جستجو مى‌کردند لذا از راه حق دور شدند همانا دین الهى به قیاس درست شدنى نیست.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅ابن شبرمه کیست؟
او از عالمان و قاضیان بزرگ اهل سنت است. در این روایت حضرت علم او را مورد خدشه قرار داده است و احتمال زیاد به خاطر بحث اهل قیاس بودن او بوده است.

✅کتاب جامعه چیست؟
مرحوم کلینی در کتاب الحجه بابی دارد تحت عنوان “بَابٌ فِیهِ ذِکْرُ الصَّحِیفَهِ وَ الْجَفْرِ وَ الْجَامِعَهِ وَ مُصْحَفِ فَاطِمَهَ ” آنجا به طور مفصل در مورد کتاب جامعه صحبت خواهد شد.
کتاب جامعه کتابی است که دست اهل بیت است و گاهی آن را به اصحاب خاص نیز نشان داده اند و در آن تمام احکام کلی و جزئی ذکر شده و علاوه بر احکام، مطالبی از آینده و پیش گویی ها نیز در آن آمده است.
گاهی نقل شده که شیعیان فرزندان خود را نزد امام می‌آوردند و از ایشان در مورد عاقبت بخیری فرزندشان سوال میکردند،حضرت با مراجعه به این کتاب در مورد آینده کودک سخن میگفتند.
از اهل بیت نقل است که این کتاب حدود هفتاد زراع (متر) است ،مسلما در ظاهر کتابی معمولی است و حتما علومی را شامل است که میتوان به واسطه آن از آینده همه انسانها و کلیه احکام بهره‌مند شد.

⚜️بسم الله الرحمن الرحیم⚜️
شرح اصول کافی_جلسه سی و نه
۱۴۰۳/۰۳/۲۰- ۲ذی‌الحجه

⚜️بَابُ الْبِدَعِ وَ الرَّأْیِ وَ الْمَقَایِیسِ‏⚜️
باب بدعت و تفسیر به رأی ونهی از قیاس
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🔻حدیث پانزدهم🔻

💠 عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
از ابان بن تغلب نقل است که امام صادق علیه‌السلام فرمود:
💠 إِنَّ السُّنَّهَ لَا تُقَاسُ
سنت و احکام اسلام با قیاس به دست نمی آیند
💠 أَ لَا تَرَى أَنَّ امْرَأَهً تَقْضِی صَوْمَهَا وَ لَا تَقْضِی صَلَاتَهَا
آیا ندیدی که زنان (به جهت زمان خاصی که بر آنها عارض می‌شود) روزه‌هایشان را قضا میکنند ولی نمازهایشان را قضا نمیکنند،(با این وجود قیاس این دو امکان پذیر نیست.)
💠یَا أَبَانُ إِنَّ السُّنَّهَ إِذَا قِیسَتْ مُحِقَ الدِّینُ.
ای ابان این سنت خدا است که اگر قیاس کنید دین به محاق میرود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

✅محاق دورترین ستاره ای است که در آسمان است

✅برخی احکام مثل قیاس نماز قضا و روزه قضا در زنان قابل قیاس نیست و نمیشود گفت حالا که قضای نماز بر زنان در آن ایام خاص فرض نشده، پس روزه را هم قضا نکنند .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
🔰سرگذشت علما🔰
آخوند خراسانی: وضع سخت او از لحاظ خوراک و پوشاک از قول او می گوید در عرض آن مدت تنها خوراک من فکر بود و با این زندگانی قانع بودم وهیچگاه نشد سخنی یاد کنم که گمان کنند از زندگانی خود ناراضی هستم … طلاب هیچ اعتنائی بمن نمی کردند، مگر معدودی که مانند خود من یا فقیر تر از من بودند خواب من از شش ساعت بیشتر نبود وچون با شکم خالی خواب آدم عمیق نمیشود شبها را بیدار بودم و با ستارگان آسمان مصاحبت و مساهرت داشتم و در این احوال به خاطرم میگذشت که امیر المؤمنین علی علیه السلام نیز بیشتر شبها را براین منوال میگذارند من باهمه تنگدستی و بیچارگی احساس میکردم که فکر من بعالمی بلند تر پرواز میکند و قوه ای است که روح مرا به خود جلب میکند(1). این سختیها در موقعی به اوج خود رسید که مرحوم آخوند فرزند و همسر جوانش را هم از دست داد تنهائی، بی کسی و تنگدستی هریک میتواند آدمی را از پای درآورد و با او را بسوی یار و دیار دیگری سوق دهد اما این عوامل در روح نیرومند و قلب عارف مرحوم آخوند نمی توانستند کوچکترین تزلزلی ایجاد کنند و او را از پیشروی در راهی که برگزیده بود باز دارند.

او پس از به خاک سپردن زن وفرزندش خانه خود را ترک گفت و روزها در مجالس درس اساتید خود حاضر میشد و شبها در کلبه محقر و کوچک خویش در گوشه مدرسه بمطالعه دروس و مسائل گذشته می پرداخت و چنان در این کار غرق می شد که حجره و مدرسه و شهر و حتی خود را فراموش میکرد در هوای سرد زمستان شامگاهان کنار چراغ نفتی مدرسه بدون آتش می نشست و به فروع مختلف فقهی واصولی و دقایق دروس خود می پرداخت وگاه اتفاق می افتاد که از حجره خود بیرون می آمد و می دید فجر طلوع کرده. در یکی از این شبها کنار چراغ نفتی حجره نشسته، سر بر روی دو دست خود گذاشته و چشمان موشکاف خود را بعبارات کتاب دوخته بود و برای درک مسأله ای اصولی می کوشید او آنقدر مطالعه کرده بود که دیگر چشمانش یارای خواندن نداشت کم کم خواب بر چشمانش نشست و در همان حال بخواب عمیقی فرو رفت. ساعتها بعد سوزشی در بدن خود احساس کرد وقتی از خواب بیدارشد دید که سر بر روی دو دست دارد و کتاب قطورش در برابرش گشوده مانده. احساس کرد که دست راستش میسوزد وقتی بخود آمد دریافت که شعله آتش چراغ اندک اندک دستش را سوزانده است.

گفته اند که تا یکسال خورش و قاتق نان او فقط گرمی نانش بوده است که آنرا در همانوقت که از نانوا می گرفت می خورد. یک شب بعد از شش ماه مقداری برنج بدستش رسید آن را پاک کرده ریخت میان ظرفی، گذاشت روی چراغ تا پخته شد خواست بردارد یک مرتبه از دستش افتاد و ریخت زمین. خوردن پلو که قسمتش نشد هیچ، بعلاوه دستش هم سوخت ومدتی گرفتار این سوختگی بود.